Les goûts et les couleurs ne se discutent pas
In deze werkjes onderzoek ik of rood rood is, geel geel en blauw blauw. Door de woorden in een andere kleur te verven dan hun betekenis doet vermoeden, stel ik de algemeen voor waar aangenomen afspraken in vraag. Is het niet al te comfortabel om steeds akkoord te gaan met wat we gemakshalve overeenkomen? Is het niet boeiender om ruimte te maken voor andere mogelijkheden/invullingen?
Door een kleine ingreep wordt de kijkers automatische herkenning van rood, geel en blauw in vraag gesteld. De ogen en het brein moeten even nadenken. Wat neem ik waar? Wat normaal gezien in een reflex geregistreerd wordt, gaat even in slow motion. In de vertraging ontstaat ruimte: om te twijfelen, om opnieuw te zien, om te beseffen dat zelfs iets ogenschijnlijk eenvoudigs als woorden voor een kleur niet zo eenduidig zijn als ze lijken.
