Een klassieke oude salonkast bij de tante (Julienne) van mijn echtgenote gaf me inspiratie voor mijn eerste echte borstkast. Om het gewenste niveau te halen, schakelde ik mijn neef en ervaren houtbewerker Lukas Sabbe in. Hij maakte meteen twee exemplaren en het resultaat overtreft mijn stoute dromen! In het filmpje hieronder kun je goed de klik horen van de magneetjes wanneer de deurtjes gesloten worden. Zalig! Voor het leder deed ik een beroep op Monica Vanhoutte van Recyc Leer. Ik maakte bij een van de twee borstkasten ook uitneembare kussentjes in volumevlies en stof (of moet ik zeggen ‘borstweringen’?).
Mijn borstkasten zijn niet ontstaan uit de behoefte aan draagbare meubelen, maar uit de behoefte om een woord letterlijk te nemen. Ik bouw geen kast in de vorm van een borst; ik bouw het woord ‘borstkast’ zoals het zich aandient wanneer je het letterlijk leest. Dat het object vervolgens als een echte kast kan functioneren, is geen grap maar een gevolg van die lezing.
